Moja historia, moje doświadczenia, moje kreowane Ja

Pierwszym moim doświadczeniem pracy była właśnie praca w nowym lokalu Hakko z kuchnią japońską i sushi w Kamionkach. Zaczynał się rok szkolny 2019/2020, więc jeszcze jako niepełnoletnia osoba szukająca dorywczej pracy, odmawiano mi nawet kilkukrotnie, jednak nie zniechęcałam się. Na ofertę trafiłam przypadkiem, na jednym z portali na Facebooku. Zaproszono mnie najpierw na rozmowę, a już następnego dnia podpisałam umowę i tak oto w stałam się kelnerką w sushi barze.  Mówi się różnie o gastronomii, ale to, co potrafili zrobić nasi kucharze (m.in. rameny, lody sezamowe, sushi w tempurze…) było naprawdę mistrzostwem.  Wygląda jak bajka i tak jak w bajce, w szystko co dobre, dobrze się kończy... pożegnałam się z Hakko po półtorej miesiąca z powodu braku czasu. Nie byłam w stanie pogodzić dwudziesto-paro godzinnej pracy tygodniowo z normalnym szkolnym planem lekcji. Jednak to co wyniosłam z tego czasu daje mi ogromne poczucie satysfakcji i już pewne kwalifikacje.

W październiku zapisałam się na kurs OSK Kerb w Poznaniu, jednak dopiero w styczniu udało mi się realnie zacząć kurs teoretyczny, e-learningowy i w ciągu 2 tygodni go zamknąć z powodzeniem w WORD-dzie w Poznaniu. Teraz jestem w trakcie jazd, minęła mi 16 godzina z trzydziestu, więc razem z rodziną odliczamy czas do końca, by zdać jeszcze przed maturami. Uda się!

Od kilku lat, za namowom znajomych wybierałam się na ten maraton koncertowy. Ostatecznie, w 2019 udało mi się zdobyć bilety i razem z moim chłopakiem, Kubą, poszliśmy posłuchać tej nietypowej "muzyki". Mimo, że mówi się o Hip Hop Festivalu jako o największym festiwalu hip-hopowym w Polsce, to mając porównanie z koncertem Florence and the Machine w Łodzi, stwierdzam, że rapowa gałąź przemysłu muzycznego wciąż się jeszcze rozwija i czeka na pełną akceptację w Polsce.  Jeżeli chodzi o mnie, to nie wykonawcy nie przekonali mnie do siebie, a tym bardziej ich muzyka, jednakże bardzo ciekawym doświadczeniem było spojrzenie na tę grupę fanów od wewnątrz. Bo przyznam się szczerze, uległam stereotypom i oczekiwałam zobaczyć "ludzi ulicy", a zobaczyłam po prostu ludzi dobrze spędzających czas, pełnych energii i dobrego humoru. Dopiero wtedy, pośród tego tłumu nabrałam pewnego dystansu i zaczęłam się cieszyć tym, co się wokół mnie dzieje.

Razem z przyjaciółmi postanowiliśmy wziąć udział w projekcie  kulturoznawczym niezwiązanym bezpośrednio z naszymi zainteresowaniami , a mianowicie w kursie "Gegen die Wand - o stereotypach polsko-niemieckich i niemiecko-polskich" pod kierownictwem mgr Karoliny Mocek oraz mrg Łukasza Piątkowskiego. Myślę, że nazwa mówi dużo za siebie, jednak oprócz nabycia wiedzy o znaczeniu stereotypów historycznych, językowych, społecznych oraz jednostkowych zdobyłam cenne pierwsze doświadczania nauki ze studentami oraz pracy w języku niemieckim (choć częściowo ;). 

 Jako harcerka i wędrowniczka już dwukrotnie brałam udział w służbie liturgiczno-honorowej na Polach Lednickich.  Jest to niezwykłe przeżycie dla każdego uczestnika, nie tylko ze względu na duchowe przeżycia, ale głównie na kontakt z drugim człowiekiem. Lednica łączy, zeszłoroczne hasło głosiło "Wiesz, że cię kocham". Oznacza to mniej więcej tyle, że gdy po zimnej, nocy przesypianej na karimacie w namiocie, wychodziło się z obozu, by  z uśmiechem na ustach nieść pomoc i dobre słowo.

Pyrkon jest niezwykłym festiwalem o randze wręcz już międzynarodowej. Miałam zaszczyt być na nim wolontariuszem- tytułowym gżdaczem, do moich zajęć należała m.in. preakredytacja, wpuszczanie ludzi na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich, przygotowuwanie i rozdawanie pakietów "startowych" oraz odpowiadanie na pytania uczestników. Poza 12-godzinnym wolontariatem tak jak wszyscy miałam możliwość korzystania ze wszelkich atrakcji Pyrkonu - sali gier, wystaw, granie w LARP-y i RPG-i. Brałam udział w tym wolontariacie dwukrotnie w edycji 2018 i 2019 i z niecierliwieniem czekam na tegoroczną edycję.